" การใช้ชีวิตก็คงเหมือนก่วยเตี๋ยว ♨ "
▪ การเข้าสังคม การแต่งตัว แต่งตัวดีแต่เข้าสังคมไม่เหมาะสม( เสื้อก็ใส่ของจัสปาว กางเกงก็ของเกร์ฮาวด์ แต่หน้าตาอย่างลาว ) ก็คงเหมือนกับก๋วยเตี๋ยวที่ดูภายนอกหน้าตาหน้ากิน แต่พอกินเข้าไปแล้ว ถึงรู้ว่าแม่งไม่อร่อย ต่อให้เราปรุงมันยังไงก็ไม่ดีขึ้น เพราะเครื่องเทศและน้ำต้มกระดูกไม่ถึง แต่งตัวดูซกมกแต่จิตใจดี ก็คงเหมือนกับก๋วยเตี๋ยวเรือ ที่ภายนอกดูสกปรก แต่พอกินเข้าไปแล้ว น้องพลับขอ2
▪ การทำงาน และการใช้ชีวิตคู่ ก็เหมือนกับการปรุงก๋วยเตี๋ยวกินร่วมกันกับคนอื่น เผ็ดไป หวานไป เปรี้ยวเกิน เค็มน้อยไปนิด ปรุงยังไงให้ถูกปากทั้ง2ฝ่าย ต้องคอยคุยกัน แชร์ความรู้สึก ความคิดและอารมณ์ร่วมกันกับเพื่อนร่วมงาน เจ้านาย ลูกค้า จนไปถึงแฟนเราเอง
▪ พระพุทธเจ้าท่านสอนไว้ว่า" อะไรที่มันมากไป มันไม่ดี จงเดินทางสายกลาง "ก็คงเหมือนกับการปรุงก๋วยเตี๋ยว หวานเกิน ก็ระวังเบาหวานจะถามหา เค็มไป ก็ระวังไตจะไม่ดี เผ็ดมากกระเพาะจะแย่( อร่อยปาก แถมยังลำบากตูด ตอนขรี้ )
^
^
^
ทั้งหมดนี่ ไม่ใช่ปรัชญาในการใช้ชีวิตแต่อย่างใด แค่ความคิดแบบภูมิปัญญาชาวบ้านของคนที่ชอบกินก๋วยเตี๋ยวเป็นชีวิตจิตใจ ใน1วันต้องมี1มื้อที่ต้องบริโภคเส้น( ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ) คิดได้เมื่อตอนคีบเกี๊ยวกุ้งชิ้นสุดท้ายเข้าปาก อั้มมม.." อร๊อย..อร่อย "( หม่ำราดชะวงถนัดแ..๊ก สวัสดีฮะ มาเองคับ ) การใช้ชีวิตนี่มีบางอย่างเหมือนก๋วยเตี๋ยวเหมือนกันนิ ว่าแล้วเมื้อหน้า หาเตี๋ยวกินดีกว่า ..... ♪♫♬♨
เกจิ ด้านโลกธรรม 
